عید سعید قربان بر شما مبارک باد

در ایام عید علاوه بر رسم  نیکوی دید وبازدید دوستان و خویش وفامیل ، سنت  یاد در گذشتگان و درود ودعا بر روان آنان نیز معمول است . به عنوان عیدی شعری را از  دیوان حکیم ابو معین " ناصر خسرو قبادیانی بلخی " تقدیم تان می کنم  .  امید وارم با خواندن این شعر هم یادی از پیشنیان بزرگ دانش وادب سرزمین ماشده باشد وهم با دریافت  درک ودید " حجت خراسان " از مراسم ومناسک "حج " عیدی دلپذیری از "خوشه " چیده باشید.

حاجیان آمدند با تعظیم		شاکر از رحمت خدای رحیم
جسته از محنت و بلای حجاز		رسته از دوزخ و عذاب الیم
آمده سوی مکه از عرفات		زده لبیک عمره از تنعیم
یافته حج و کرده عمره تمام		باز گشته به سوی خانه سلیم
من شدم ساعتی به استقبال		پای کردم  برون ز حد  گلیم
مر مرا  در میان   قافله  بود		دوستی مخلص و عزیز و کریم
گفتم او را: «بگو که چون رستی		زین سفر کردن به رنج و به بیم
تا ز تو باز مانده‌ام جاوید		فکرتم را ندامت است ندیم
شاد گشتم بدانکه کردی حج		چون تو کس نیست اندر این اقلیم
باز گو تا چگونه داشته‌ای		حرمت آن بزرگوار حریم:
چون همی خواستی گرفت احرام		چه نیت کردی اندر آن تحریم؟
جمله برخود حرام کرده بدی		هرچه مادون کردگار قدیم؟»
گفت «نی» گفتمش «زدی لبیک		از سر علم و از سر تعظیم
می‌شنیدی ندای حق و، جواب		باز دادی چنانکه داد کلیم؟»
گفت «نی» گفتمش «چو در عرفات		ایستادی و یافتی تقدیم
عارف حق شدی و منکر خویش		به تو از معرفت رسید نسیم؟»
گفت «نی» گفتمش «چون می‌کشتی		گوسفند از پی یسیر و یتیم
قرب خود دیدی اول و کردی		قتل و قربان نفس شوم لیم؟»
گفت «نی» گفتمش «چو می‌رفتی		در حرم همچو اهل کهف و رقیم
ایمن از شر نفس خود بودی		وز غم فرقت و عذاب جحیم؟»